Preek van de week, zondag 15 februari

Voorganger: Ds. A. Hakvoort Voor God of voor de Bühne?
De tekst van vandaag: Matteüs 6 : 1 – 6 en 16 – 21

Tegenwoordig hangen overal camera’s. We zijn er aan gewend, dat we continue gemonitord worden.
Ook in de politieke arena zijn camera’s volop aanwezig. De politici weten dat en gedragen zich er
naar. Zo ook in de bijbel.
Mensen gedragen zich terwijl ze weten, dat ze bekeken worden. Jezus noemt ze huichelaars. Hij zegt
feitelijk: Hun godsdienst is een spel.
Liefdadigheid, het gebed en het vasten worden als voorbeelden genoemd. Wij lopen daar niet mee te
koop. Er is bij ons schroom om in het openbaar te bidden en we vertellen niet hoeveel we geven aan
goede doelen.
In Jezus’ tijd was vroomheid iets om mee te scoren. Tegenwoordig is het iets voor achter de
voordeur. Wij geloven niet voor de Bühne; geloof moet zichtbaar zijn in daden.
Spreekt Jezus zichzelf hier nu tegen? Hij zegt namelijk ook: Jullie licht moet schijnen voor de mensen.
Waar het om gaat is eerzucht. Door vroomheid te laten zien stond je vroeger in ere. Maar is
godsdienst daarvoor of voor God?
Geloven doe je voor God en daarom moet je het in het verborgene doen. Hij moet het zien. Hij let op
ons en beloont ons.
Wat ziet God van ons vanuit het verborgene? Leven we voor God, eren we Hem met onze
bankrekening, onze tijd en stellen we grenzen aan onszelf? Komt ons doen en laten ten goede aan de
ander?
Verderop in Matteüs zegt Jezus: “Ik had honger en je hebt mij te eten gegeven, ik had dorst en je
hebt mij te drinken gegeven, ik was een vreemdeling en je hebt mij onderdak gegeven.” Mensen
reageren met: “Wanneer hebben we dat dan gedaan?” Ze deden het in het verborgene. Ze hebben
het zelf niet eens gemerkt.
God hou je niet voor de gek. Hij ziet alles en kent onze motieven. Als je je bewust bent van een
camera, ga je je er naar gedragen. Als de camera niet draait, aan wie zijn wij dan toegewijd?